Inter Februaro kaj Majo 2008 mi studis kiel eksterlanda studento ĉe la inĝeniera universitato INSA en Tuluzo. Mallonge post mia alveno mi eksciis pri la loka Esperanta Kultur-Centro, kaj mi iris al la esperanta bibliotekto de Rikardo. Tio estis fakte mia unua okazo paroli Esperanton voĉe kun aliulo, ĉar antaŭe mi estis nur lerninta la lingvon interrete kaj tiel ĝin uzinta lege kaj foje skribe.
Poste mi komencis ĉeestadi aliajn okazaĵojn de la asocio, ekzemple la lingvan kafejon ĉe Café Jo de Bruges kaj la radi-elsendojn, kaj tiel mi ekkonis multajn lokajn esperantistojn kaj tre amuziĝis. En Majo mi ĉeestis la pli grandan Krokodilan Renkontiĝon en Arrout, kio tre plaĉis al mi.
Guy (maldekstre) dum la Krokodila Renkontigho
Laŭ mia sperto tiu loka asocio donas bonegan oftan okazon vere uzi kaj profiti la lingvon. Ĉar mi estas nefranco mi ĉiam havis bonan kialon paroli en Esperanto, kaj kvankam komence mia parola kapablo de la franca superis tiun de Esperanto, post mallonge ekestis male, kaj mi ĉiam aprezas la lingvan egalecon de uzi Esperanton. Kompreneble por la francoj ne estas vera kialo paroli esperante kun nur francoj krom por ekzerci, sed estis ĉiam pluraj eksterlandoj kiuj ĉeestis la diversajn okazaĵojn.
La EKC multe helpis min vere aktiviĝi pri Esperanto, kaj post mia foriro de Tuluzo mi vojaĝis al la Internacia Jululara Kongreso en Hungario kaj la Internacia Seminario en Germanio. Reveninte hejmen mi trovis Esperanto-grupon en mia universitata urbo Notinghamo, kaj klopodas transformi ĝin al vera societo kun laŭebla plej sama etoso kiel la EKC.
Kvankam la grupo estis malgrandega kaj apenaŭ ekzistis je mia alveno, kaj Esperanto estas malpli populara en Britio ol en Francio, ni sukcesis logi novajn membrojn kaj la societo malrapide kreskas. Mi eĉ aŭdis malrekomendojn de britaj esperantistoj pri venigi priesperantajn interesatojn al lokaj grupoj ĉar kutime la etoso estas tre enuiga kaj malloga kun nur maljunuloj, sed mi ja scias ke ne devas esti tiel!
Guy
Des jeux oui, mais des jeux en espéranto !
2009.01.27
L’espéranto, c’est bien connu, est une langue ludique. Beaucoup d’espérantistes admettent que cet aspect de la langue n’est pas pour rien dans l’attrait qu’elle exerce sur eux. On ne va donc pas s’étonner de trouver autant d’amateurs de jeux dans le milieu de l’espéranto…
Le mardi 20 janvier dernier, une soirée spéciale jeux a été pour la première fois organisée au Bâton à Palabres. L’objectif était de réunir des espérantistes pour jouer ensemble tout en exerçant leur espéranto dans une ambiance et un cadre agréable. Cette première soirée semble avoir reçu un bon accueil, puisqu’elle a rassemblé un peu plus d’une douzaine de personnes, d’âges variés et de tous les niveaux.
A cette occasion, les participants ont pu s’essayer à certains jeux déjà connus en espéranto, tel que le “Samopiniuloj”, ou “Iam Estis” mais aussi à des jeux tout juste traduits en espéranto pour l’occasion, comme “Tabuo” ou “New Amigos”. Ces deux derniers jeux, encore en cours de traduction et de correction, ont été testés et semblent être très prometteurs.
Le “Tabuo” est une traduction du célèbre jeu “Taboo”, qui consiste à faire deviner un mot à ses coéquipiers, sans utiliser une liste de mots “tabous”. Par exemple, essayez de faire deviner le mot klaxon sans pouvoir dire voiture, avertisseur, danger, bruit ou conduire !
“New Amigos” est un jeu ressemblant un peu au “Trivial Poursuit” dans le sens où les joueurs doivent se déplacer sur un plateau, tirer des cartes et répondre correctement aux questions posés sur ces cartes. Dans New Amigos, les questions sont essentiellement des traductions de mots, d’expression, ou de dialogue (selon le niveau du joueur). Il y a également quelques questions d’ordre culturel, et des cartes qui instaurent des situations de jeu de rôle entre les joueurs.
Une nouvelle soirée jeux est prévue le jeudi 19 mars prochain. Ne la manquez pas !
Kristof
