Ni kantos la CANTO GENERAL

Jam duan fojon semajnfine kuniĝis deko da korusanoj, kiuj lernas la faman verkon « Canto General » de Pablo Neruda, la fama ĉilia poeto. Ĝin muzikigis Nikis Theodorakis, greko 84-jara. La verkon esperantigis Georges Lagrange, kaj simpligitan aranĝon kantos kvindeko da homoj dum la SAT-amikara kongreso en Saint-Brieuc, ĉe Pasko 2010.

Jacques Caubel gvidas la studadon en Midi-Pyrénées. La laboro malfacilas, ĉar la ritmoj de la muziko estas malregulaj. Multaj kantantoj venas al Tuluzo de malproksime (Pau, Brive, Béziers). Krome dum la tuluza provludo la 25-an de oktobro venis kvar novaj korusaninoj. Ĉu ni sukcesos en tiu ĉi projekto ? « Eble », diras Jacques; « Certe, ĉar ĉiuj tre entuziasmas! », diras Jeannette.

Fine de novembro ni kunvenos denove en Tuluzo, kun Franjo LEVEQUE, kiu venos speciale de Bretonio por kantigi nin.

Jacques et Jeannette

Por la okcitana lingvo!

Une trentaine d’espérantistes, venus de Toulouse, de la région, en force de Catalogne, de Lyon, et même de Belgique se sont joints samedi dernier à la manifestation “Anem Òc ! per la lenga occitana !” organisée à Carcassonne pour la langue occitane.

Le matin sur le village occitan, alors que des bus déversaient des milliers de manifestants venus de tous les coins d’Occitanie ou de Catalogne, nous avons tenus un petit stand de présentation de l’espéranto, avec quelques ouvrages bilingues occitan/espéranto.

Nous avons aussi distribué des centaines de fulhetons qui présentent en occitan l’intérêt de l’espéranto pour les langues minorisées et les avantages de la langue internationale (Merci à Farri pour le fulheton) .

Les échanges autour du stand ont été très intéressants et la plupart des personnes nous a fait part de leur sympathie et de leur interêt pour l’espéranto.

Ce sont ensuite près de 25000 personnes qui ont manifesté jusqu’aux remparts de la cité. Une vraie capitade (réussite) pour la mobilisation !

Le soir, un riche programme musical a clôturé la journée en chansons et en danses, en première partie de soirée sur le village occitan, en deuxième au village voisin de Vilagalhenc.

Cette journée a été aussi l’occasion de rencontrer d’autres espérantistes catalans ou d’autres régions avec qui nous avons pu discuté de projets futurs pour renforcer notamment nos liens, et les liens entre l’espéranto et la langue et la culture d’oc.

Une journée riche et pleine de rencontres et de projets, alors ce n’est pas si grave si on est rentrés très tard et très fatigués…

La dua vespero de Yoandra kaj Norberto

La dua vespero de Yoandra kaj Norberto, niaj du kubaj invititoj, okazis en Belcastel, en Tarn. Ni estis dek sep ĉirkaŭ la tablo, niaj du amikoj, kvar esperantistoj de Tuluzo kaj anoj de la grupo de Lavaur. Ĉiu el ni estis alportinta kelkajn specialaĵojn (fungojn, kolbason, salatojn ktp…). Yoandra miris pri la aŭtunaj fruktoj, ĉefe pri la vinberoj, la pomoj kaj la piroj, kiuj ŝajnis al ŝi veraj eksterordinaraĵoj!

Brulis fajro en la kameno. Feliĉe, ĉar yoandra ne bone eltenis la eŭropan malvarmon. Ŝi restis la tutan vesperon apud la fajrejo.

Pluraj ĉeestantoj estis vizitintaj Kubon, interalie Sylvie, de Lavaur, kiu vivis tie plurajn jarojn. Ĝi ne estis speciale organizita renkontiĝo, sed pli ĝuste agrabla vespermanĝa babilado. Niaj kubaj amikoj estis forlasontaj Tuluzon la sekvantan tagon al Béziers. Bonan finon de vojaĝo!

Verkis LA GRUPO DE LAVAUR

Un vélo espérantiste sur le Capitole

L’après-midi du 28 septembre, de drôles de machines se sont rassemblées place du Capitole… Des vélos couchés, appelés aussi vélocars, vélos horizontaux, bents ou kuŝbicikloj… Il était même possible d’en essayer certains, et quelques passants se sont lancés courageusement au milieu de la foule.

Parmi les sympathiques propriétaires de ces machines, Mathieu, toulousain qui réalisa en tour du monde en vélo couché, et Marc qui fait partie d’une petite entreprise écolo, alia ciklo*, basée à Oloron-Ste-Marie et qui fabrique et vend …des vélos couchés.

Un des ses buts est de privilégier une construction la plus locale possible, à chaque fois que c’est possible, en utilisant des matériaux “écologiques” . Un autre vélo et une autre façon de le construire ! Une démarche sympathique et pas aisée, à l’heure où la plupart de nos vélos ou pièces de vélos sont fabriquées en Asie sans aucun souci environnemental .

Alia ciklo, c’est un nom qui parlera forcément à tous ceux qui connaissent l’espéranto, et ce n’est pas un hasard. Deux des trois partenaires sont espérantistes et ils font la promotion de la langue internationale non seulement dans le nom de leur entreprise mais aussi sur son site et dans ses plaquettes de présentations (bilingues français /espéranto).

Cherchez le point vert ! C’est l’alia unu (le premier prototype commercialisé) !

J’ai pu essayer la bête lors de 2 tours de place du Capitole, les sensations sont différentes par rapport à un vélo “classique” mais on se fait vite à la nouvelle position, bien plus confortable. Bon j’ai encore à travailler l’atterrissage mais j’espère avoir l’occasion bientôt de faire d’autres essais.

Quand à Sébastien, un des nouveaux membres d’EKC, il parait qu’il a commandé un “alia unu” au père noël!

Moi j’attendrai peut-être l’”alia du”, celui avec les petites roues.

Le soir, Marc et Matthieu ont gentiment accepté de participer à notre émission Esperanto Magazino sur Canal Sud, si vous voulez en savoir plus sur leurs aventures, vous pouvez réécouter l’emission ici

*Alia ciklo = un autre cycle, un autre vélo

Mia Universala Kongreso en Bjalistoko

La Bjalistoka universala kongreso estis jubilea, ĉar 2009 estas la 150-a datreveno de la naskiĝo de L.L Zamenhof, kaj tial okazis en Bjalistoko, lia naskiĝurbo.
Mi decidis partopreni ĝin, i.a. ĉar mi supozis, ke ĝi estos riĉe kaj bone organizita, kaj ankaŭ ĉar Pollandon mi neniam vizitis antaŭe.
Miaj esperoj estis tute konfirmitaj, la programado kaj organizado estis modelaj.

Rakontu do !  Nu, en UK oni devas elekti, ĉar minimume 3 au 4 programeroj okazas samtempe… Mi do donis prioritaton al la sesioj pri la kongresa temo (“Krei pacan ponton inter la popoloj”: Zamenhof Hodiaŭ. »), la sesiojn de la Internacia koruso, kaj kompreneble la spektaklojn.

Unue pri tiu tria kategorio: ĝi estis tiom abunda, ke mi tute ne povis ĝui ĉiujn, neniu cetere povis, ĉar okazis ĉiuvespere spektakloj kaj ene de la kongresejo kaj en la urbocentro. Ekzemple, iun vesperon min regalis koncerto de JoMo, en publika parko de Bjalistoko, kie la publiko konsistis, krom el multaj kuloj (!), duone el neesperantistaj loĝantoj. Almenaŭ du mil homoj entuziasmiĝis por la kanzonoj de Jomo kaj Kim, tiel ke ili ne sentis la kulo-pikojn. Kim akompane de sia akordiono kantis kelkajn siajn plej grandajn sukcesojn (Sola…)  kaj Jomo prezentis siajn diversajn muzikstilojn, kaj kantis en multaj lingvoj. Li dialogis kun la publiko, tiel en esperanto, kiel en la pola.  El tri teatraĵoj, mi sukcesis spekti du : La domo sur la landlimo estas burleskaĵo pri la temo de absurdaĵo de landlimoj. Ĝin ludis la bialistoka teatra kompanio, kiu ne parolas esperanton, sed ĉion lernis parkere. La rezulto estas mirinda.  Sinjoro Ludoviko estas monologo, en kiu oni malkovras kortuŝajn sed ankaŭ neatenditajn facetojn de la Zamenhofa personeco, aŭtorita kaj ludita de Georgo Handzlik (jes, la Bardo sen barbo, kiu ankaŭ regalis nin per koncertoj de siaj kanzonoj…). Mi ne sciis, ke li estas tiel multtalenta, kaj vere profesie aktoras.  La trian teatraĵon – ankaŭ monologon pri Zamenhof, Doktoro Esperanto, de la italo Mario Migliucci – mi ne sukcesis spekti vive, sed mi aĉetis la DVD-on en la libro-servo, kaj povas aserti, ke ĝi estas tute bonkvalita spektaklo. Ĝi estis unue prezentita en Italujo, en itala, kun granda sukceso, kaj oni poste tradukis ĝin al esperanto. La DVD havas ambaŭ versiojn. Krome estis koncerto de klasika kantistino, kaj multaj danco-spektakloj, kiuj prezentis vastan panoramon de polaj popoldancoj.

« Krei pacan ponton inter la popoloj”: Zamenhof Hodiaŭ » : estis tre interese partopreni, sub gvidado de Dro Humphrey Tonkin, la diskutojn pri tiu temo. Mi jam preparis min pri la temo antaŭe, sed mi multon lernis kaj povis interŝanĝi opiniojn kaj vidpunktojn kun diverslandaj esperantistoj. D-ro Tonkin estas ne nur elokventa oratoro, sed ankaŭ pedagogo, kaj li tre efike aranĝis dividon de la partoprenantoj en dekhomaj grupetoj, en kiuj oni debatu kaj raportu al la podiaj debatantoj. Tiel en tri unuhorajn sesiojn, ni esploris la temon, kaj rezultiĝis, danke al sintezaj mensoj, la kongreso-rezolucio. Por aŭskulti D-ron H. Tonkin prezenti la temon :
http://esperanto.cri.cn/581/2009/08/21/1s101491.htm

Legi la rezolucion : http://eo-eo.facebook.com/note.php?note_id=108510553540

Apenaŭ mi havis tempon por viziti la urbon Bjalistoko, sed post la fino de la kongreso, mi kaj mia fratino partoprenis postkongresan ekskurson, kvartagan, al Varsovio, Krakovio, la koncentreja muzeo en Auschwitz, kaj Chestochowa, en tre internacia etoso kaj sub gvido de bona ĉiĉeronino Nina. La kvar tagoj estis emociplenaj, kaj ni finis nian vojaĝon kiel gasto de mia amikino Tereza Nemere, kiu nin gastigis en Torun, ĉarma urbo kun multaj mezepokaj spuroj, dum tri tagnoktoj. Pasporta servo estas nepra komplemento de ĉiuj esperanto-aranĝoj !

Fotoalbumoj de 94 UK en Bjalistoko.  (470 fotografajxoj en 5 partoj)

www.fotoalbum.eu/espero100

En Bjalistoko por unu jaro (3)

Jam unu monato pasis de post la 94-a Universala Kongreso en Bjalistoko! Krom kelkaj misoj, la organizo ĝenerale kontentigis la kongresanojn, kiujn plej imponis la riĉeco de la kultura programo. Verŝajne neniam mi rehavos sperton tiel memorplenigan kaj fruktodonan kiel la travivo de UK en la kulisoj — kvankam mankis al mi la tempo ĝui ĝian programon. La plej grandan parton de mia tempo mi okupis deĵorante ĉe la informejo, kaj en la freŝega konstruaĵo de la Zamenhof-Centro, nova elstara loko por la tutmonda esperantistaro. Multaj homoj laŭdis la kvaliton de la ekspozicio “Bjalistoko de la juna Zamenhof”, kiu montras fotojn de la urbo kiam Ludoviko estis knabo.

La kongreso jam estas pasintaĵo, sed por konservi en la klubejo la memoron de tiu grava momento, oni decidis prepari alian ekspozicion  el la kolekto de ĉirkaŭ 3000 fotoj, kiun faris la kongresa fotisto. La ekspozicio estos inaŭgurita komence de oktobro.

Alia tasko estas kompreneble rekomenci la kursojn en la lernejoj kaj en la klubejo. Espereble, la kongreso allogis la atenton de bjalistokanoj, kiuj deziros eklerni Esperanton! Por plipretiĝi al tiu laboro, mi partoprenos meze de septembro unusemajnan trejnon en Poznano por Esperanto-instruistoj. Kaj tuj post la trejno, ankaŭ en Poznano, mi ĉeestos en ARKONES, la fama kultura aranĝo. Bonŝanca mi estas, ĉu ne? Mia sola bedaŭro estas vidi la aŭtunon, kiu alproksimiĝas grandpaŝe. Ĝi jam antaŭanoncas al mi la polan vintron…

Vinilkosmo ricevis la Premion Onisaburo Deguĉi 2009

Okaze de la fermo de UK en Bjalistoko, Vinilkosmo la eldonejo starigita de EUROKKA ricevis la Premion Onisaburo Deguĉi 2009, ankaŭ nomata “esperantista pacpremio”, ĉar ĝin oni donas pro agado, kiu antaŭenigas internacian amikecon kaj pacon.

Vinilkosmo kontribuas al tio per muzikaj rimedoj — tiel rezonis la estraro de UEA.

La premio konsistas el diplomo, kiun transprenis en Bjalistoko Jeanne-Marie Cash por transdoni al la respondeculo de Vinilkosmo kaj EUROKKA en Donneville (Tuluzo/suda Francio/Okcitanio). Krome, la premio konsistas el la sumo de 2000 € kiujn Vinilkosmo dediĉos por financi kaj novan projekton de albumo de esperanto-artisto kaj, tra EUROKKA, por financi esperanto-artistan programadon kadre de turneo aŭ kultura aranĝo aŭ festivalo en la venontaj monatoj.

La tuta teamo de Vinikosmo/EUROKKA dankegas la UEA-estraron pro la atribuo de la premio kaj akceptas kun granda plezuro kaj honoro tiun premion kiel agnoskon al la 21jara esperanto-muzika agado kiu strebas kontribui al paco kaj interkompreniĝo en la mondo per esperanto-muzika kulturo.

Floreal Martorell (Flo)

Respondeculo de Vinilkosmo kaj EUROKKA

Transdono de la Diplomo

PS : Fotoj videblas en la blogo cxe http://vinilkosmo.ipernity.com

kaj ne forgesu viziti la novan fresxe kreitan MP3-Servon cxe

http://www.vinilkosmo-mp3.com

Chanter le CANTO GENERAL en espéranto

En juin dernier, en Midi-pyrénées, est apparu un projet de choeur pour chanter en espéranto le CANTO GENERAL de Mikis Teodorakis et Pablo Neruda.
Il est encore temps de s’inscrire, le premier week-end de travail ayant lieu les 19-20 sept.

1 / A l’origine :  INTERKANT’
INTERKANT’ est l’association de 3 chorales
- Meven de Bretagne
- Kantumi du Mans
- Kantilie de Paris + des chanteurs individuels
qui, sous l’impulsion de Françoise Lévèque-Provost, se sont regroupés pour présenter, en espéranto, un important spectacle : le Canto General, de Mikis Teodorakis et Pablo Neruda. chanter des extraits de ce grandiose oratorio, traduits par Georges Lagrange est une grande première dans notre mouvement espérantiste. Un premier concert a eu lieu à l’église de Bouresse (près de Poitiers) le 12 juillet 2009.
( Voir  http://www.youtube.com/watch?v=61cI0fsu_-Y&hl=fr )

Deux autres concerts sont en gestation pour l’année chorale à venir;  notamment à Saint-Brieuc, lors du congrès de l’association  “SAT-amikaro”, durant le week-end de Pâques 2010.

Françoise LEVEQUE-PROVOST,  chef de choeur et secrétaire de “Interkant” , nous informe que : “d’autres chorales sont donc invitées à se joindre à nous, en travaillant durant l’année scolaire”

2 /  En Midi-pyrénées :

= > Un petit groupe en Midi-Pyrénées souhaite se joindre à Interkant’, formé d’une douzaine de personnes espérantophones, dont deux seulement connaissent déjà le Canto General,  mais est ouvert à des choristes ne connaissant pas l’espéranto. Nous souhaitons étoffer un peu le groupe, au moins jusqu’à 15 .

= > Les partitions, ainsi que des enregistrements vocaux mp3 pour aider ceux qui ne lisent pas la musique, sont disponibles sur Internet. Le lien sera donné à ceux qui s’inscriront. Il s’agit de 6 chants, quelque peu adaptés pour limiter les difficultés.

= > Organisation prévue :
- un week-end de travail en Ariège (Gite d’ARROUT), les 19-20 septembre (prix : 46 euros); sans chef de choeur, ce sera surtout du déchiffrage par pupitres, avec l’aide de ceux qui connaissent déjà (Jacques CAUBEL), et les fichiers mp3.
- un dimanche à Toulouse le 25 octobre (gratuit) pour approfondir le même travail
- le week-end des 21-22 novembre à Toulouse, avec la chef de choeur Françoise LEVEQUE-PROVOST
- D’autres week-ends ou dimanches de travail auront lieu, ainsi qu’une répétition générale, avant le concert de Pâques à Saint-Brieuc.

Si l’enregistrement du concert sur Youtube vous a enthousiasmé, INSCRIVEZ-VOUS vite, en indiquant votre voix.

Jeanne marie CASH , Espéranto Midi-Pyrénées T :  05 61 25 55 77

Un printemps riche en visites

Les 30 et 31 mai, nous avons eu le plaisir de recevoir sur Toulouse une toute jeune retraitée d’Hiroshima, Taeko,  qui voyageait en France pour deux semaines, hébergée par des espérantistes.  Dimanche, elle a visité quelques heures le Forom des Langues du Monde et nous a aidé sur le stand de l’association. Taeko a pu ainsi découvrir toute la diversité culturelle toulousaine et certains visiteurs du stand d’EKC ont eu un exemple concret de l’utilité de l’espéranto pour les amateurs de voyage. Grâce à d’autres espérantistes de Toulouse, elle a pu découvrir la ville, ses monuments et quelques aspects de sa gastronomie.

Le week-end suivant, ce sont Andi et Marina qui sont venus visiter Toulouse et sa région. Un petit repas s’est improvisé le vendredi soir, où ils ont pu rencontrer quelques toulousains, dont certains déjà croisés lors de rencontres. Le samedi et dimanche, ils m’ont accompagnée lors d’une rando de deux jours en Ariège. Le lundi, ils ont  gentiment accepté de répondre à quelques questions lors de l’émission “espéranto magazino” sur Canal Sud. Quelques-uns d’entre vous ont peut-être eu la chance de les écouter.

Après la visite de Nicolas l’argentin en Avril et Marek le polonais en Mai, j’ai eu récemment la chance d’héberger des gens de langues, d’âges, de pays, d’horizons différents mais avec qui j’ai pu discuter de tout (grâce à l’espéranto) et avoir des échanges très intéressants.

Une expérience que je recommande à tous, et un premier conseil, inscrivez-vous sur le Pasporta Servo!

Ludoj en esperanto

Ĵaŭdon la 19an de marto 2009 kunvenis ses esperantistoj en le “Bâton à Palabres” alidirite la Domo de la Parolo. Tie okazas ĉiumonate diskutoj en la angla aŭ la itala lingvo. Unuan fojon en januaro 2009 ekestis luda vespero en esperanto, en kiu partoprenis 15 esperantistoj, kiuj ludis samtempe ĉirkaŭ tri aŭ kvar tabloj.

En la dua tua renkontiĝo (marto 2009) ludis nur ses geamikoj: René kaj Hélène, geestroj de la trinkejo “Le bâton à Palabres”, Severin kaj Marion de EKC, Liliane kaj Jacques, membroj de la fervojista asocio. Marion kunportis en sia tornistro ses ludojn.

Unue ni ludis triope: ĉirkaŭ unu tablo “tabuon”, ĉe alia tablo “New Amigos”. Poste, ĉiuj kune ronde ludis “Tik, tak, boum” en ridiga etoso. Jen priskriboj de la tri ludoj:

En “Tabuo” unu ludanto elprenas karton kaj legas ĝin kaŝe. Supre estas vorto, kiun li provos divenigi al aliaj ludantoj. Sube estas kvar vortojn, kiujn li ne rajtas uzi dum sia parolado. Ekz : HUNDO/besto, animalo, kato, boji

“New Amigos” oni jam povis ludi en la angla kaj la hispana lingvoj. Dank’al Marion kaj Christophe de Tuluzo, tiu ludo funkcias ankaŭ kun kartaro en esperanto. Ĝi estas agrabla rimedo por kontroli siajn konojn kaj eklerni plu la lingvon. Ĉiu ludanto povas elekti unu el tri lingvaj niveloj. La kartoj temas pri vortprovizo, dialogoj, esperanta movado…

“Tik tak Boum” nomiĝas la lasta ludo. Kial? Pacienco, baldaŭ vi ekscios. Iu aperigas karton al ĉiuj, sur ĝi legiĝas ekzemple “fri” aŭ iu alia silabo. La unua ludanto tenas umon, sferan objekton en sia mano, li ŝaltas ĝin, tuj ni aŭdas tik tak tik tak…”. Jen li cerbumas kaj elparolas vorton entenantan “fri”, ekz : fripono aŭ afriko… kaj rapide transdonas la umon al sia maldekstra najbaro, kiu diras alian vorton (ekz. : frititaĵoj), ktp…Se iu tro longe cerbumas la umo subite povas eligi eksplodan bruon. Tiam vi ĵus perdis!

JACQUES CAUBEL